Panele fotowoltaiczne

Proces produkcji paneli fotowoltaicznych (skrót PV – ang. photovoltaik) jest procesem złożonym, dlatego poniżej przedstawiamy jedynie krótką charakterystykę tego procesu. Panele składają się z płytek fotowoltaicznych, które na końcu procesu uzyskują nazwę wafli krzemowych o niewielkiej mocy, które są równolegle podłączone do siebie i gdy promienie słoneczne padają na nie zaczyna się proces wytwarzania energii elektrycznej. Ten proces nosi nazwę „efekt fotoelektryczny”. Panele są wykonane najczęściej z kryształów krzemu. Na naszej planecie „Ziemia”, krzem jest jednym

z najbardziej rozpowszechnionych pierwiastków po tlenie. Pierwszym etapem produkcji wafli krzemowych jest topienie piasku krzemowego w odpowiednej temperaturze i przelewanie płynnego czystego krzemu w bloki.

Po wystygnięciu blok krzemienny ulega krystalizacji a potem jest cięty na małe cienkie płytki.

Panel fotowoltaiczny zbudowany jest z podłączonych wafli, które są „zalaminowane”: specjalną folią (Ethylenvinylacetat – tzw. EVA folia) z jednej i drugiej strony, antyrefleksyjną szybą, uszczelką, ramką aluminiową i specjalną folią na tyle panelu.

Warunki dla optymalnej pracy paneli fotowoltaicznych:

- kierunek południowy

- brak zaciemnienia

- kąt pochylenia

 

Monokrystaliczne panele

Panele monokrystaliczne zbudowane są z monolitycznego kryształu krzemu o kształcie walca i średnicy ok. 30 cm a wafle krzemowe mają grubość 2-3mm.

Jako, że pierwotny kształt kryształów jest kolisty i żeby wyeliminować znaczne straty materiału, nie wycina się z nich kwadratów tylko ośmiokąty.

Polikrystaliczne panele

Panele polikrystaliczne zbudowane są z wykrystalizowanego krzemu. Najlepszym kształtem dla wafli krzemowych jest kwadrat, pozwalający na szczelne pokrycie panelu materiałem półprzewodnikowym. Krystaliczna budowa uwidacznia się poprzez niejednolitą powierzchnię wafla, i wraz z kwadratowym kształtem, stanowi charakterystyczną cechę tego typu paneli.

Amorficzne panele

Są to cienkowarstwowe foto aktywne pół przewodnicze komórki a gdy się je nakłada na szkło lub folie ze stali nierdzewnej tworzą cienką warstwę. Mają one mniejszą skuteczność niż krystaliczne komórki krzemowe i charakteryzują się oszczędnością materiałową, tańsze są w  wytworzenia i są mniej podatne na zacienienie. Cienkowarstwowe komórki są zazwyczaj wykonane z amorficznego krzemu, CIS (miedź selenek indu), CdTe (tellurku kadmu) lub CdS (siarczek kadmu).

Podstawowe różnice

Jednorodność kryształu monokrystalicznego i ich uporządkowana struktura wewnętrzna pozwalają na osiąganie wyższych sprawności niż mniejszej czystości polikrystalicznego, dlatego też nieco wyższą moc z jednostki powierzchni możemy uzyskać z paneli monokrystalicznych, przez co panele polikrystaliczne tej samej mocy zajmują zazwyczaj większą powierzchnię. Różnicę w sprawności można również zauważyć przy różnych warunkach atmosferycznych – panele monokrystaliczne lepiej radzą sobie w dni słoneczne, podczas gdy polikrystaliczne mogą osiągać wyższą efektywność w warunkach zachmurzenia. Wysokie nakłady produkcyjne technologii monokrystalicznej przyczyniają się do dużo wyższych cen tego typu paneli w stosunku do paneli polikrystalicznych, co bezpośrednio przekłada się na ponad 80% udziałów paneli polikrystalicznych na rynku technologii fotowoltaicznej.

NOTKA PRAWNA | © SPR-POLSKA.EU 2017